Na een moeizame extractie van de 46 leidt een poging tot behoud van de processus alveolaris met een PTFE-membraan tot een flinke complicatie. Na verwijdering van het membraan blijkt dat er een groot botdefect is ontstaan. Door pre-implantologische chirurgie en nadien implantaatplaatsing is de situatie nog enigszins hersteld. Verslag van een compromisbehandeling.

‍

Een gezonde jonge man van 21, (ASA-score I), niet-roker, heeft pijn aan de 46. Dit element is eerder endodontisch behandeld. Het is 2018 en hij volgt de opleiding mondzorgkunde. Zijn tandarts (algemeen practicus) constateert een verticale radixfractuur. Hij adviseert extractie en vervanging door een implantaat en verwijst de patiënt naar een parodontoloog. Deze voert de extractie, die moeizaam verloopt, in april 2018 uit. Na wondtoilet van de alveole wordt deze opgevuld met allograft (humane botkorrels). Het geheel wordt overdekt met een titanium-versterkte, niet-resorbeerbare dPTFE- membraan (Cytoplast). Postoperatief ontstaat daarna een dehiscentie en een forse ontstekingsreactie. Het membraan is om die reden drie weken postoperatief verwijderd. (afbeelding 1, 2)