Het vervangen van een voortand door een kroon op implantaat is een ingrijpende behandeling voor de patiënt en een uitdagende voor de implantoloog. Als tot deze ingreep wordt besloten, en tand en radix dus nog niet verwijderd zijn, is dit voor een algemeen practicus het beste moment om de patiënt naar de implantoloog te verwijzen. Om tot een voorspelbaar en esthetisch resultaat te komen, kan deze aan de hand van een protocol de juiste wijze van behandelen opstellen. Middels een vierluik wil ik vier veelvoorkomende gevallen van implantologie in de esthetische zone op een rij zetten en toelichten hoe deze protocollair te behandelen. Na ‘Implanteren in de geresorbeerde kaak’’ in TP september 2019, is dit het tweede artikel.

‍

Een 40-jarige dame, letselschadejurist van beroep, wordt naar mij verwezen voor een consult voor een implantaat ter vervanging van de 21, die in haar jeugd een trauma heeft ondergaan (afbeelding 1-3). In de jaren na die gebeurtenis volgde een endodontische behandeling en plaatsing van een metaal-porseleinkroon. Hoewel deze esthetisch niet meer voldeed (qua vorm te sterk afwijkend van haar natuurlijke 11 en zichtbaar uit de rij stekend bij lachen) had het verleden haar ook een mentaal trauma bezorgd, waardoor zij altijd afgezien had van een behandeling van het element. Bij de laatste periodieke controle echter vond haar huistandarts een fistel aan labiale zijde van het element. Doordat er een gegoten stift aanwezig was tot op een derde van de radix en precies daar de fistel aanwezig was, bestond een sterk vermoeden op een radixfractuur. Een her-endodontische behandeling werd daarom afgeraden (afbeelding 1-4).